Wyklęci. Podziemie zbrojne 1944–1963 to chronologiczny obraz dwudziestoletniej walki o wolną, wymarzoną Ojczyznę. Opowieść jest montażem wypowiedzi dziesiątek osób – świadków tamtych wydarzeń. Naoczne relacje przeplatane są komunikatami, odezwami, rozkazami, a także korespondencją zarówno lokalnych
Kronika XX wieku. Obok wydarzeń lokalnych utrwala rozwój II Rzeczpospolitej, okupację niemiecką, pacyfikację wsi zamojskich, Holocaust, partyzantkę, wkroczenie Armii Czerwonej, terror i represje. Autor – lekarz, regionalista, społecznik – w swoich wspomnieniach i dziennikach z lat 1918–59 opisał
W setną rocznicę rewolucji lutowej i październikowej 1917 roku przedstawiamy wybór z ośmiu dzienników, które opisują wielkie nadzieje związane z uzyskaniem podmiotowości przez społeczeństwo rosyjskie. Ich autorzy opowiadają o rzeczywistości przełomowych wydarzeń oraz dnia codziennego. Początkowa
Publikacja rozpoczynająca serię „Historia Mówiona” to wielogłos o tak skrajnym doświadczeniu, jak przejście przez nazistowski obóz koncentracyjny. Książka nie jest kroniką obozów, ale skupia się na indywidualnych odczuciach pokazując jak obozowej rzeczywistości doświadczały konkretne osoby. Poza
Relacji z „nieludzkiej ziemi” znamy wiele, jednak wspomnienia Zbigniewa Lubienieckiego wyróżniają się wyjątkową narracją – „bohaterskiego” dziecka, które musiało stać się zbyt szybko mężczyzną. W wieku dziewięciu lat wyrwany z domu rodzinnego, po dramatycznych peregrynacjach zostaje przemocą
